سیری در وبلاگ های دانشجویی؛
اسلام هراسی در اروپا و نقض گسترده حقوق مسلمانان در مهد دموکراسی
۲۲ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۶:۰۱
یکی از اعضای حزب مردم سوییس گفت: منارهها رمز اسلام سياسي است و برافراشته بودن منارهها، به معناي سيادت اسلام است و ما اين را نميخواهيم.
سرویس دانشگاه برنا/ عدالتخواهی
موج اسلام هراسی که در اروپا و آمریکا بعد از حادثه 11 سپتامبر گسترده شد، در سالهای اخیر خودش را به اشکال مختلف و غالبا با مخالفت های به اصطلاح قانونی با نمادهای اسلامی نشان می دهد. قانون ممنوعیت حجاب در فرانسه که منجر به خارج شدن شمار زیادی از مسلمانان از دانشگاه ها و مدارس به دلیل حفظ حجاب گردید، شاید اولین حرکت سازماندهی شده دولتی در اروپا باشد. موج اسلام هراسی و مخالفت با مسلمانان و ایجاد مشکلات در زندگی آنها در اروپا گسترده تر گردید. همه پرسی که در سوییس در ماه های اخیر انجام شد و به موجب آن ساخت مناره برای مساجد ممنوع شد، نمونه دیگری از این اقدامات است، که وقوع آن در به ظاهر آزاد ترین کشور اروپا، نشان از اوج مخالفت ها با اسلام و اوج مظلومیت مسلمانان اروپا است.
اسلام دومین دین بزرگ سوئیس به شمار میرود و مسلمانان این کشور بیش از چهار درصد از جمعیت این کشور را تشکیل میدهند. اما با تصویب این قانون که تنها شروعی برای مقابله کردن با مسلمانان است، از داشتن مساجد محروم می شوند. از حدود 150 مسجد و نمازخانه در سوییس تنها 4 مسجد پتی ساكونكس ژنو، زوريخ، وينترثاور و فانگن بیاولتن دارای مناره بوده اند که برای تمامی این ها نیز مجوزهای لازم از سوی مراکز ذیصلاح اتخاذ شده بود. اما از حدود 16 ماه پیش حزب مردم و حزب دموکرات مسیحی زمینه چینی لازم را برای این کار انجام داده بود و جریانات دستراستی بسیاری به تبلیغ در این باره پرداختند.
این گروه ها به صراحت دلیل این کار خود را مقابله با اسلام سیاسی اعلام نموده اند برای نمونه اسكار فريسنجر یکی از اعضای حزب مردم درمورد منارهها گفته بود:
« منارهها رمز اسلام سياسي است و برافراشته بودن منارهها، به معناي سيادت اسلام است و ما اين را نميخواهيم »
تصویب این قانون بر خلاف اعلامیه حقوق بشر و آزادی مذاهب است. طبق ماده 18 بیانیه جهانی حقوق بشر هر انسانی حق آزادی اندیشه و مذهب را دارد و هر انسانی حق دارد مذهب و عقیده خود را آموزش و گسترش دهد و آن را اجرا کند. مخالفت های زیادی با این اقدام شده است، اما این مخالفت ها که تنها در حد بیانیه و دهان پر کن هستند راه به جایی نبرده اند. نمونه هایی از این محکومیت های سازمان های حقوق بشر را در اینجا می آورم :
شوراي حقوق بشر سازمان ملل پيش نويس قطعنامه اي را در محکوميت قانون منع ساخت و ساز مناره مساجد در سوئيس و چند کشور حوزه آلپ، تنظيم کرده است.
دادگاه حقوق بشر اروپا درخواستي قانوني مبني بر لغو قانون جنجال برانگيز منع ساخت مناره مساجد در سوئيس دريافت کرده است.
سازمان عفو بين الملل نيز مراتب نگراني خود را از تصويب قانون منع ساخت مناره در مساجد سوئيس اعلام کرده است.
سازمان عفو بين الملل پيشتر نيز در بيانيه اي اعلام کرده بود:" آزادي عقايد مذهبي يک حق اوليه انساني است و تغيير قانون اساسي سوييس براي منع ساخت و ساز مناره ها، حقوق مسلمانان در اين کشور را زير پا مي گذارد "
شوراي حقوق بشر ممنوعيت ساخت مناره را در سوييس محکوم کرد.
این موضوع روشن است که این سازمانهای پر سر و صدا تنها زمانی موثر هستند که بخواهند بهانه ای برای تجاوز یا تعدی به کشورهای جهان سوم و آنهایی که در مقابل زورگویان ایستاده اند، باشند.
این محدودیت ها که در حال تسری یافتن به دیگر کشورها همچون ایتالیا، فرانسه، هلند و بلژیک است، در حال تسری به دیگر حوزه های مربوط به زندگی مسلمانان نیز هست. بعد از ممنوعیت ساخت مناره برای مساجد در سوییس، یکی از رهبران این اقدام درخواست منع حجاب در محل کار را نیز داده است، همچنین شخص دیگری درخواست ممنوع شدن ساخت قبرستان برای اقلیت های مذهبی را کرده است.
یکی از فعالان مسلمان اروپا موضوع را اینگونه بیان می کند: این گونه اقدامات نشان از بازگشت فاشیسم و نازیسم به اروپا دارد. دولت اروپایی سوییس که مدعی دموکراسی و دفاع از حقوق بشر است با محروم کردن مسلمانها از ساخت مناره برای مساجدشان به ۶۰ سال گذشته یعنی به زمان هیتلر و موسولینی بازگشته است.
